تفکر عقلانی هیجانی 3

فرض کنیم به شما یاد دادم با روش علمی بر اضطرا ب تان غلبه کنید و زندگی شادتری داشته باشید. حال چه؟ چطور می توانید از علم به طور اخص در روابط تان با خود، دیگران و دنیای اطراف تان استفاده کنید؟

علم انعطا ف پذیر می باشد و جزمی نیست . علم با حقایق و و اقعیت (که همیشه قابل تغییر است) و تفکر منطقی (که ناقض خودش نیست و با آن م ی توانیم به طور همزمان دو دیدگاه متضاد داشته باشیم ) سرو کار دار د . در عین حال، علم از تفکر سخت و انعطا ف ناپذیر همه یا هیچ و یا این/ یا آن پرهیز می کند.

پس من در روابطم با شما یک آدم کام اً خوب یا کاملاً بد نیستم بلکه آدمی هستم که گاهی با شما رفتار خوبی دارم و گاهی رفتار بد.

قواعد اصلی روش علمی به شرح زیرند:

١. بهتر است وقایع دنیا را به عنوان “واقعیت” بپذیریم حتی وقتی آنها را دوست نداریم و

درصدد تغییر داد ن شان هستیم . ما پیوسته “حقایق” را مشاهده و وارسی می کنیم تا ببینیم آیا هنوز “حقیقت” دارند یا تغییر کرد ه اند. در علم به مشاهده و وارسی واقعیت، روش تجربی گفته می شود.

٢. ما قوانین، نظریه ها و فرضیه های علمی را به شکل منطقی و همسان بیان می کنیم و از بروز تناقض های اساسی و مهم (و “حقایق” غلط یا غی ر واقع بینانه) پرهیز می کنیم . ما در صورت عدم حمایت حقایق و منطق از نظریه ها، می توانیم آنها را تغییر بدهیم.

٣. علم انعطاف پذیر و غیر جزمی است . علم نسبت به هرگونه اید ه مطلق گرایانه یعنی

ایده ای که تحت هر شرایطی و برای همیشه حقیقت داشته باشد شک دارد . علم با مطر ح شدن اطلاعات جدید، در نظریه هایش تجدید نظر می کند و آنها را تغییر میدهد.

4. علم جهان را به “شایستگی” و “عدم شایستگی ” تقسیم نمی کند و از انسا ن ها (و اشیا ) برای اعمال “خوب” شان بت نمی سازد و آنها را برای رفتار “بد”شان تکفیر نمیکند . هیچ معیار مطلق و جهانی مشخصی برای رفتار “خوب” و “بد” وجود ندارد . بلکه هر گروهی اعمال و رفتارهای خاصی را “خوب” می داند و کسانی را که آن اعمال و رفتارها را انجام می دهند پاداش می دهد (البته نه اینکه باید پاداش بدهد ) و کسانی را که رفتارها و اعمال “بد” انجام می دهند غالباً (نه “همیشه”) مجازات می کند.

5. مجددًا علم در مورد امور و سلوک انسان قواعد مطلقی ندارد بلکه پس از آنکه مردممعیار یا هدفی  مثل زنده ماندن و خوشبختی در گرو ه های اجتماعی  را برمی گزینند،در مورد مردم، شرایط زندگی و شیو ه های عملکردشان مطالعه می کند، و علم تا حدی می تواند قضاوت کند که آیا به هدف هایشان رسیده اند یا باید آنها را اصلاح کنند وراه های دیگری برای رسیدن به آن اهداف انتخاب کنن د . در رابطه با سلامت هیجانی وشادی، پس از آنکه مردم هد ف ها و معیارها را مشخص کردند (که البته کار آسانی هم نیست!)، علم، آنها را در رسیدن به هدف هایشان کمک می کند. هر چند تضمینی نمی دهد!

علم می تواند به ما بگوید چقدر احتمال دارد زندگی خوبی داشته باشیم ولی حرفی از قطعاً به میان نمی آورد.اجازه بدهید دستورات نامعقول متداول را در نظر بگیریم و ببینیم چطور می توانیم به طورعلمی آنها را بررسی کنیم.

/ 0 نظر / 41 بازدید